Budget Bepalen

Of je het nou leuk vind of niet: uiteindelijk gaat geld een rol spelen. Maak hiervoor een plan.

 

Het totale budget wordt bepaald door het aantal burgers in je wijk. Momenteel gaat het om € 450 per burger. Welk deel daarvan is realistisch om te verschuiven richting je proeftuin? Dit is afhankelijk van de verantwoordelijkheid die je neemt. Blijft er bijvoorbeeld nog een klinische faciliteit bestaan waar je gebruik van maakt? Wanneer je in een eerste fase 25% zou weten door te schuiven naar jouw wijk, dan praat je over € 1.750.000. Als je hiervan bijvoorbeeld 70% in FTE in te zetten, komt dat neer op een FACT team van 20 FTE. De overblijvende 30% blijft zitten in je kas. Je team kan dan beslissingen nemen over in te huren expertise, investering in hard - en software, maar ook om middelen te gebruiken voor ondersteuning van netwerken, alternatieven voor opnamen. Op deze manier zijn je 'resources' in menskracht en geld ruim voldoende om in het eerste jaar echt nieuwe praktijken laten ontwikkelen en daarvan te leren in je proeftuin.

Philippe Delespaul onderscheidt enkele modellen om aan een budget te komen:

Model Regiobudget

De verschillende zorgaanbieders stellen een regiobudget samen (uit bestaande middelen) en financieren hiermee een team dat de integrale zorg voor de caseload biedt (zonder de administratieve verantwoording voor deze middelen)

Model Integratief

De verschillende aanbieders behouden hun eigen financiering (en de eigen administratieve verantwoording) maar detacheren resources voor de integrale wijkzorg.

Model Disruptief

Een nieuwe aanbieder start met een team en biedt vernieuwende zorg die dusdanig in de smaak valt dat de andere aanbieders uit de wijk verdreven worden.

Model Experiment

Een derde partij financiert de innovatie voor een periode van 2 a 3 jaar met een experimentele subsidie die het dispatch team de middelen geeft om autonoom innovatieve zorg te ontwikkelen.

 

    Wat ga je bereiken met deze tool?

    Kosten vormen een belangrijke drempel. Een van de belangrijkste transities die we middels Proeftuinen willen bereiken is dan ook kosteloze of in elk geval betaalbare zorg. Zowel preventief als curatief. En niet alleen evidence based, maar álle zorg waarvoor een bewoner voor kiest. Dit is een van de ‘long shots’ van het experiment omdat de bekostiging en vergoeding van zorg in wetten (en in de hoofden van stakeholders) verankerd is. Veel stakeholders zien hierin hun belangen in gevaar komen. Je kunt kiezen voor een activistische aanpak of juist samenwerking zoeken, maar ergens zal je een budget moeten organiseren. De gemeente is de meest logische partner: zij zitten voor elke inwoner op WmO geld, GGZ geld, awbz geld en participatiegeld. Stort deze gelden in één pot waaruit de totale ‘vitaliteit’ van de wijk bekostigd wordt: Model Populatie Bekostiging.