Bewoners activeren op het digitaal buurtplein

bewoners werven

Wat ga je bereiken met deze tool?

Met het bouwen van een digitaal buurtplatform ben je er nog niet: je hebt 'traffic' nodig, mensen die er graag komen en ook wat doen. Dit is niet eenvoudig want er zijn vast al allerlei hippe, succesvolle en vaak al jarenlang bestaande platforms als Facebook en Nextdoor. Belangrijk om deze niet als een concurrent te zien, en ook niet proberen ze te verslaan. Zie ze als team-leden: maakt conbtact met de beheerders en wissel informatie en agenda's uit. Bedenk dat ze een eigen functie vervullen die jij misschien helemaal niet probeert in te vullen: Nextdoor is handig voor weggelopen katten en klusjesmensen, Facebook is een 'tijdlijn' voor het 'gewone leven', maar geen van beiden is geschikt of wordt veel gebruikt voor intieme, privacy gevoelige, zorg gerelateerde kwesties. Als je die zaken gaat bieden op je wijkplatform, dan heb je iets dat andere platforms niet kunnen bieden. Je moet er dan dus wel voor zorgen dat je de privacy van je gebruikers respecteert, geen trackers gebruikt en geen commercieel oogmerk hebt.

Meten is Weten

Het is belangrijk om inzicht te hebben in de ontwikkeling van je proeftuin, wat werkt wat niet? wat is er bereikt? hoe denken de bewoners over je proeftuin? Belangrijk voor jezelf maar ook voor je stakeholders.

De link naar de 0-meting: https://public.3.basecamp.com/p/6yS7PKAQF3DmsPJxsDhG9SVz

De link naar de 1-meting: https://public.3.basecamp.com/p/GQFL4yUHY8KjU5CXhbJ1aCam

De link naar de toelichting:  https://public.3.basecamp.com/p/h8b8ks55TiMKdz27xygCXkXf

Wat ga je bereiken met deze tool?

Het motto van SamenBeter is ‘doen, leren, verbinden’. Het leren en verbinden wordt vergemakkelijkt door de ontwikkelingen te volgen, de voortgang te beschrijven en daarover met elkaar in gesprek te zijn en te evalueren. Kolb beschrijft de volgende leercyclus:

kolb

 

Het format is slechts een hulpmiddel en mag vrij worden benut. Het gaat erom dat iedere wijk zijn verhaal vertelt. Door de verhalen naast elkaar te leggen ontstaat er een extra mogelijkheid om van en met elkaar te leren en wellicht rode draden te ontdekken. 

Een ander doel van ‘meten is weten’ is een verhaal op te bouwen en naar elkaar en naar andere stakeholders te kunnen onderbouwen wat we doen en waarom.

Meten doen we zowel kwalitatief als kwantitatief. Niet alleen per wijk, maar ook over de wijken heen. Het accent (in deze fase in ieder geval) ligt op de narratieve beschrijving. Aanvullingen met kwantitatieve gegevens zijn uiteraard welkom.

ZIE VERDER DE TOELICHTING

een Diagnose stellen: De Vraagbaak

Trianguleren klinkt geavanceerd maar wat te denken van MULTI-ANGULEREN? Waarom niet jouw eigen community aanspreken met jouw vitaliteitsvraag.

Na de kick-off in amsterdam westerpark is deze de log aangemaakt voor ervaringen en opmerkingen m.b.t. het in gebruik nemen van de Vraagbaak en het aansluiten/betrekken van de wijk.

Wat ga je bereiken met deze tool?

In Amsterdam testen we 'de Vraagbaak' die dat mogelijk maakt. We rapporteren daarover zodra we resultaten hebben!

Een Diagnose stellen: Trianguleren

Trianguleer (als uitgangspunt) bij elke casus: Betrek familie en betrokkenen waardoor een duale relatie (patiënt-hulpverlener) een driehoek wordt (patiënt-betrokkenen-hulpverleners). 

Wat ga je bereiken met deze tool?

Hulpverleners pathologiseren maar de omgeving kan normaliseren. Het initiatief kan van cliënten, peers, familie, een buurman of vriend en natuurlijk ook van een professional komen. 

Tips van Philippe Delespaul

Creativiteit en innovatie zoekt de Proeftuin in het netwerk van cliënten

... dus niet in de GGZ van de instellingen of bij de symptomen van mensen. Maar vooral ook bij betrokkenen die beter in staat zijn dan de hulpverleners om de aspecten waarom iemand gewaardeerd wordt in het gesprek in te brengen. Belangrijk is dat iedereen een deskundige bijdrage kan leveren en dat de cliënt in regie blijft. Lijden is niet gediend met beperkte oplossingen, maar vraagt om creativiteit en deze neemt toe wanneer het perspectief breder wordt. Dit vraagt om netwerken van multideskundigheid. Niet aan de overlegtafels tussen instellingen, maar in de verbinding tussen mensen.

Vertrek vanuit je eigen’ autonomie

Daarmee bedoelen we dat bijvoorbeeld een SPV niet klan bepalen dat een psychiater de medicatie van een cliënt af moet bouwen. Of dat een ervaringsdeskundige zo maar een cliënt uit zijn of haar caseload in huis haalt om een crisis te overbruggen. Het is best mogelijk en zelfs zeer waarschijnlijk dat je teruggefloten wordt door je FACT-team. Je hebt dan een ‘windmolen’ gevonden waar je beter niet als een Don Quichotte de strijd mee aan kunt gaan. Veranderingen op dat niveau komen wel, wanneer er vertrouwen ontstaat dat op verschillende plaatsen een innovatieve cultuur tot een werkbare praktijk evolueert.  

Waar zitten je vrijheidsgraden?

Exploreer wat mogelijk is. Neem bijvoorbeeld een cliënt die eenzaam en angstig is. Je denkt aan een opname maar er zijn geen bedden vrij. We kunnen ook de angst dempen met medicatie maar is de cliënt bang zich door de bijwerkingen niet te kunnen concentreren terwijl hij net een nieuwe baan heeft. Al jouw goede raad wordt verder afgedaan met ‘jij hebt makkelijk praten’. Het idee bekruipt je dat de cliënt misschien helemaal niet wil. Maar zijn ambitie is groot en zijn lijden zuigt alle energie op. De gesprekken weerspiegelen de onderlinge machteloosheid en we zitten vast.

Wat kun je doen als je verder kijkt? Je kunt de cliënt vragen wie uit zijn omgeving een bijdrage zou kunnen leveren of goede ideeën heeft. Hij noemt zijn zus en een biljartvriend van enkele jaren geleden. In een volgend gesprek worden oude herinneringen opgehaald. Hoe fijn was het biljarten vroeger was, maar het verwaterde helaas toen de kinderen kwamen. De cliënt wil het groene laken wel weer betreden maar heeft dan dus behoefte aan een biljartpartner. Tegelijk blijkt dat de zus een babysit zoekt zodat ze terug naar het zangkoor kan. De cliënt zou ideaal zijn want hij kan zo goed met zijn neefjes opschieten. Het Babysitten en de Biljartpartner zijn daarmee een optie voor een hersteltraject!

Programmeren: Ideeën bedenken!

Een belangrijke stap is het bedenken van events, aanbod, producten, diensten die jij en je team willen gaan aanbieden in de buurt.

omslag MMM programma
Bestand upload

In dit pamflet wordt een tussenstand gegeven van het nieuwe programma Mooi, Mooier, Middelland 2.0. Zoals eerder beschreven is onderstaande tussenstand het resultaat van een zeer brede raadpleging van bewoners en ondernemers in de wijk. Per thema is de ambitie in een notendop samengevat en een waslijst met ideeën voor uitvoering verzameld. In het vervolgproces worden de thema’s verder uitgewerkt, worden prioriteiten gesteld en keuzes gemaakt. 

Wat ga je bereiken met deze tool?

De bedoeling is dat je de wijk een programma aanbiedt en mensen verantwoordelijk maakt voor de onderdelen van het programma. Het is een koud kunstje om van alles aan te bieden maar wat pas echt belangrijk is dat er iemand verantwoordelijk en aanspreekbaar is voor alles wat je aanbiedt. Liefst iemand uit de wijk zelf. Dat lijkt logisch voor diensten en andere face to face functies, maar geldt eigenlijk ook voor een app of een ander digitaal product: Duizenden apps kun je overal op internet vinden maar over welke apps kan ik iemand in mijn eigen buurt vragen stellen?

Een paar tips:

• Regel toegang tot de SamenBeter Agenda en agendeer je eigen events en andere belangrijke gebeurtenissen.

• Gebruik flyers en buurtapps om ruchtbaarheid te geven aan het bestaan en de mogelijkheden van de Proeftuin.

• Hou de ontwikkeling bij de medeproeftuinen in de gaten en neem successen over of modificeer die voor eigen gebruik.

• Zorg dat er voortdurend wat doen is. Stel niet uit naar morgen wat je vandaag kan doen!

de Maatschappelijke Business Case

Een Maatschappelijke Business Case worden het economische én het maatschappelijke nut meegerekend in een kosten-baten analyse. De publieke waarde van een project wordt berekend middels een Social Return on Investment (SROI) berekening.

Bestand upload
Wat ga je bereiken met deze tool?

Het SaMaBuCa model is te gebruiken als een hulpmiddel in het proces in de wijk. Als de stappen worden gevolgd kan een goed proces vormgegeven worden in de wijk. Waarin de diverse incentives, benodigde investeringen en verdeling van de opbrengsten met elkaar in samenhang kunnen worden vormgegeven. Het stappenplan bestaat uit 8 concrete stappen, onderverdeeld in drie grotere hoofdblokken.

Budget Bepalen

Of je het nou leuk vind of niet: uiteindelijk gaat geld een rol spelen. Maak hiervoor een plan.

 

Het totale budget wordt bepaald door het aantal burgers in je wijk. Momenteel gaat het om € 450 per burger. Welk deel daarvan is realistisch om te verschuiven richting je proeftuin? Dit is afhankelijk van de verantwoordelijkheid die je neemt. Blijft er bijvoorbeeld nog een klinische faciliteit bestaan waar je gebruik van maakt? Wanneer je in een eerste fase 25% zou weten door te schuiven naar jouw wijk, dan praat je over € 1.750.000. Als je hiervan bijvoorbeeld 70% in FTE in te zetten, komt dat neer op een FACT team van 20 FTE. De overblijvende 30% blijft zitten in je kas. Je team kan dan beslissingen nemen over in te huren expertise, investering in hard - en software, maar ook om middelen te gebruiken voor ondersteuning van netwerken, alternatieven voor opnamen. Op deze manier zijn je 'resources' in menskracht en geld ruim voldoende om in het eerste jaar echt nieuwe praktijken laten ontwikkelen en daarvan te leren in je proeftuin.

Philippe Delespaul onderscheidt enkele modellen om aan een budget te komen:

Model Regiobudget

De verschillende zorgaanbieders stellen een regiobudget samen (uit bestaande middelen) en financieren hiermee een team dat de integrale zorg voor de caseload biedt (zonder de administratieve verantwoording voor deze middelen)

Model Integratief

De verschillende aanbieders behouden hun eigen financiering (en de eigen administratieve verantwoording) maar detacheren resources voor de integrale wijkzorg.

Model Disruptief

Een nieuwe aanbieder start met een team en biedt vernieuwende zorg die dusdanig in de smaak valt dat de andere aanbieders uit de wijk verdreven worden.

Model Experiment

Een derde partij financiert de innovatie voor een periode van 2 a 3 jaar met een experimentele subsidie die het dispatch team de middelen geeft om autonoom innovatieve zorg te ontwikkelen.

 

    Wat ga je bereiken met deze tool?

    Kosten vormen een belangrijke drempel. Een van de belangrijkste transities die we middels Proeftuinen willen bereiken is dan ook kosteloze of in elk geval betaalbare zorg. Zowel preventief als curatief. En niet alleen evidence based, maar álle zorg waarvoor een bewoner voor kiest. Dit is een van de ‘long shots’ van het experiment omdat de bekostiging en vergoeding van zorg in wetten (en in de hoofden van stakeholders) verankerd is. Veel stakeholders zien hierin hun belangen in gevaar komen. Je kunt kiezen voor een activistische aanpak of juist samenwerking zoeken, maar ergens zal je een budget moeten organiseren. De gemeente is de meest logische partner: zij zitten voor elke inwoner op WmO geld, GGZ geld, awbz geld en participatiegeld. Stort deze gelden in één pot waaruit de totale ‘vitaliteit’ van de wijk bekostigd wordt: Model Populatie Bekostiging.